DGPS

DGPS, ofwel Differential Global Positioning System, is een systeem dat gebruikt kan worden voor het verbeteren van de nauwkeurigheid van een plaatsbepalingssysteem. Dit gebeurt door gebruik te maken van referentieontvangers, waarvan de positie bekend is. De referentieontvanger bepaald de afwijking tussen de gemeten positie aan de hand van GPS signalen en de daadwerkelijke positie. Deze afwijking wordt vervolgens verzonden naar de ontvangers, waarna deze hiervoor kunnen corrigeren. Door deze correctie kan een nauwkeurigheid behaald worden van ongeveer 2 meter, in plaats van de standaard  nauwkeurigheid van 5 tot 15 meter van gps. 

Momenteel zijn er in Nederland 3 publieke DGPS-referentieontvangers, waarvan het signaal kosteloos gebruikt kan worden. Daarnaast zijn er ook commerciële DGPS netwerken, zoals Omnistar VBS en Starfire 1. Deze zijn veelal nauwkeuriger doordat ze zijn gebaseerd op een dichter netwerk van referentieontvangers. 'Deze systemen hebben een vergelijkbare nauwkeurigheid van +/- 15 à 30 cm. Omnistar HP (High-Precision) en Starfire 2 zijn nog nauwkeuriger en hebben een vergelijkbare nauwkeurigheid van +/- 5 à 10 cm. Bij deze systemen betaal je via een jaarabonnement voor een hogere nauwkeurigheid.’ (Schans et al, 2008) 

Egnos

EGNOS, ofwel European Geostationary Navigation Overlay Service, is een correctiesysteem bestaande uit drie geostationaire satellieten en een netwerk van grondstations. Hiermee kan de afwijking van GPS plaatsbepaling worden gereduceerd tot minder dan 2 meter in Europa. Daarmee is het signaal voldoende nauwkeurig voor auto navigatie en om plekken in het perceel vast te leggen. Maar voor recht rijden in de landbouw is de nauwkeurigheid veelal onvoldoende. (Schans et al, 2008) 

‘Naast de GPS satellieten die in een baan rondom de aarde draaien zijn er ook de geo-stationaire satellieten die met de aarde mee draaien en zich boven een vaste plek op aarde bevinden. Deze geo-stationaire satellieten zijn gekoppeld aan grondstation (EGNOS), deze zenden een correctie signaal uit. Dit signaal wordt opgevangen door de GPS ontvanger op de trekker of het werktuig.’ ( Straver et al 2012) Vergelijkbaar met EGNOS kan in Amerika gebruik gemaakt worden van het correctiesysteem WAAS en MSAS in Japan. Lees meer>>>

 Lees meer>>>

 


Afbeelding 1: Princiepe of Egnos. Bron: (Environmental studies, 2012)



RTK-GPS

RTK, ofwel Real Time Kinematic, is de meest nauwkeurige vorm van plaatsbepaling die in de landbouw wordt gebruikt. Deze nauwkeurigheid wordt bereikt door naast de gecodeerde informatie van de satellietsignalen, ook gebruik te maken van de fase van de satellietsignalen bij het bepalen van het correctiesignaal. Dit correctiesignaal kan afkomstig zijn van een basisstation op korte afstand tot maximaal 10 km. Dit basisstation zendt via een FM/radioverbinding de correcties door naar de ontvanger, ook wel Rover genaamd. Vanwege het wettelijk toegestane zendvermogen bedraagt de maximale afstand tussen basisstation en ontvanger maximaal 10 km. Het basisstation wordt door de gebruiker(s) zelf aangeschaft of men kan zich inkopen in deelname aan een bestaand basisstation. Het nadeel van basisstations is de beperkte dekking en toenemende afwijking naarmate de afstand tot het basisstation groter wordt. Daarnaast kan het correctiesignaal ontvangen worden van een netwerk van referentiestations, zoals het netwerk van 06-GPS. Hierbij wordt door middel van correctiedatamodellen, zoals Virtueel Referentie Station, een correctie berekent voor het voertuig welke vervolgens via een internet verbinding door wordt verzonden naar het voertuig. 

 


Afbeelding 2: Principe RTK correctie signaal. Bron: (Van den Borne LandbouwGPS, z.d.)





Tabel 1: GPS ontvangers, correctiesignalen en nauwkeurigheid. Bron: (Straver & Packbier, 2012)




Terug naar GNSS